| |
|
|
|
|
|
|
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
» Σελίδα photo gallery |
|
| |
|
 |
|
 28/1/1938
Στις 28 Ιανουαρίου 1938 σπάει το ρεκόρ ταχύτητας σε δημόσιο δρόμο, καθώς ο Rudolf Caracciola οδηγεί στη Γερμανία μία Mercedes-Benz W125 με το κοντέρ να δείχνει 432,7 Χλμ/ ώρα. Αυτή η επίδοση παραμένει μέχρι και σήμερα, 70 χρόνια μετά, το απόλυτο ρεκόρ στον συγκεκριμένο τομέα, παρά την παρουσία αρκετών αυτοκίνητων και οδηγών που έχουν προσπαθήσει να το ξεπεράσουν.
ΡΕΚΟΡ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ |
|
 28/1/1938
Το ρεκόρ ταχύτητας σε δημόσιο δρόμο του Rudolf Caracciola επισκιάζεται από το θάνατο του έτερου μεγάλου Γερμανού πιλότου του μεσοπολέμου, Bernd Rosemeyer, ο οποίος είχε σπάσει το ίδιο ρεκόρ νωρίτερα μέσα στην ίδια ημέρα. Όμως, η τρίτη του προσπάθεια έμελε να είναι η μοιραία, καθώς έχασε τον έλεγχο της Auto Union Streamliner που οδηγούσε και εκτοξεύτηκε εκτός αυτής, ξεψυχώντας στο πλάι του οδοστρώματος. Ο Rosemeyer είναι 29 ετών και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην πατρίδα του, καθώς η ζωή του είναι γεμάτη επιτυχίες, ενώ ο γάμος του με την διάσημη αεροπόρο, Elly Beinhorn, προσθέτει ακόμα μεγαλύτερη αίγλη στο όνομά του. Μάλιστα, μαθαίνει από την γυναίκα του να πιλοτάρει και επιδεικνύει τις ικανότητές του, καθώς προσγειώνεται για δοκιμές στο Nurburgring και φτάνει στα pit οδηγώντας το αεροπλάνο του ανάποδα στη ροή της πίστας!
ΡΕΚΟΡ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ |
|
 28/1/1949
Στις 28 Ιανουαρίου 1949 χάνει τη ζωή του σε ατύχημα στις δοκιμές του Grand Prix Αργεντινής ο Jean-Pierre Wimille, αρκετά επιτυχημένος πιλότος μονοθεσίων την περίοδο του μεσοπολέμου με αρκετές νίκες τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αφρική και την Αμερική. Με την έναρξη του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Wimille ακολουθεί τους συμπατριώτες του Robert Benoist και Williams Grover-William, γνωστότερο ως W Williams, στην αντίσταση κατά της ναζιστικής κατοχής. Από τους τρεις τους είναι ο μοναδικός που επιζεί και συνεχίζει να αγωνίζεται μετά το τέλος του πολέμου με το τέλος, όμως, να είναι το πλέον τραγικό.
FORMULA 1 |
|
 ΑΓΩΝΑΣ:
28/1/1973
Οι πολιτικές αναταραχές στην Αργεντινή καθιστούσαν το εναρκτήριο Grand Prix της χρονιάς αμφίβολο και ταραχώδες, πριν καν ξεκινήσει. Η επιστροφή του Peron από την εξορία είχε φέρει αστάθεια και είχε δημιουργήσει μια έκρυθμη κατάσταση στη χώρα, εξαιτίας της οποίας ο αγώνας αρχικά αναβλήθηκε, αλλά στη συνέχεια επανήλθε κανονικά στο πρόγραμμα. Όπως και το 1972, έτσι και ένα χρόνο αργότερα, το ξεκίνημα δινόταν στα τέλη Ιανουαρίου.
Ο Clay Regazzoni έκανε την έκπληξη και πήρε την pole position με την BRM, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Fittipaldi. Τρίτος ήταν ο Ickx και τέταρτος ο Stewart ,για να ολοκληρωθούν έτσι οι δύο πρώτες σειρές με μονοθέσια τεσσάρων διαφορετικών ομάδων. Την καλύτερη εκκίνηση από όλους, πάντως, έκανε ο Francois Cevert με το άλλο μονοθέσιο της Tyrrell από την έκτη θέση, που κατάφερε να στρίψει την πρώτη στροφή εμπρός από τους Fittipaldi και Regazzoni. Ο Γάλλος δεν κατάφερε να μείνει για πολλή ώρα στην κορυφή, καθώς τον προσπέρασε ο Regazzoni, όμως μόλις ολοκληρώθηκε το 1/3 της κούρσας είχαμε ξανά αλλαγή μεταξύ τους, με τον Regazzoni να χάνει και τη δεύτερη θέση λίγο αργότερα από τον Jackie Stewart, ο οποίος είχε κάνει τις περισσότερες προσπεράσεις από όλους και είχε ανέβει ψηλά.
Διαδοχικά, τον Ιταλό προσπέρασαν και οι Fittipaldi και Peterson, με τον τελευταίο όμως να αναγκάζεται να εγκαταλείψει με πρόβλημα στον κινητήρα. Έτσι ο Cevert βρέθηκε να οδηγεί τον αγώνα, έχοντας πίσω του τον Stewart και τον Fittipaldi. Ο Βρετανός με την Tyrrell, λίγους γύρους πριν το τέλος, δεν είχε πλέον ελαστικά να αντισταθεί στην πίεση του Βραζιλιάνου με τη Lotus, έτσι ο Fittipaldi πέρασε δεύτερος και λίγο αργότερα επικράτησε και στην εντυπωσιακή μονομαχία με τον Cevert, για να πάρει έτσι την πρώτη νίκη του πρωταθλήματος του 1973, εμπρός από τον Γάλλο και τον Stewart, που έμεινε τρίτος.
FORMULA 1 |
|
 28/1/1977
Στις 28 Ιανουαρίου 1977 γεννιέται στο Tokyo ο Takuma Sato, πιλότος ο οποίος αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Formula 1. Ξεκινάει την καριέρα του από αγώνες ποδηλάτων, όπου αναδεικνύεται πρωταθλητής σε εθνικό επίπεδο αρκετές φορές. Η πρώτη του επαφή με κινητήρα έρχεται στα καρτ σε σχετικά μεγάλη ηλικία, στα 19, αλλά η εξέλιξη του είναι αλματώδης και το 2001 κατακτά το πρωτάθλημα στη Βρετανική Formula 3. Το επόμενη βήμα είναι η Formula 1 όπου συμμετέχει με την ομάδα της Jordan και γίνεται διάσημος για την τάση του να έχει ατυχήματα. Παρ’ όλ’ αυτά, αναλαμβάνει ρόλο δοκιμαστή για την BAR Honda το 2003 και την επόμενη χρονιά βρίσκει την ευκαιρία να αγωνιστεί ξανά. Τα αποτελέσματά του είναι σαφώς βελτιωμένα, καθώς ανεβαίνει για πρώτη φορά στην καριέρα του στο πόντιουμ, στο Grand Prix των Η.Π.Α.. Το 2005 δεν είναι και τόσο καλό και έτσι ο Sato συμφωνεί με την νέα ομάδα της Super Aguri για το 2006 και παραμένει εκεί μέχρι την απόσυρση της ομάδας στις αρχές του 2008. Από αυτή την τριετία το αξιοσημείωτο παραμένει το προσπέρασμά του απέναντι στη McLaren του Παγκόσμιου Πρωταθλητή, Fernando Alonso στο Καναδικό Grand Prix του 2007. Η τελευταία του παρουσία έρχεται στο τέλος του 2008 όταν και κάνει δοκιμές με την Toro Rosso με στόχο μία αγωνιστική θέση για το 2009.
FORMULA 1 |
|
|
|
